سلام، همانطور که مطلع هستین اقتصاد خیلی چیز مهمی است و باید به آن توجه کرد، من و تیم اقتصادیم هم سعی کردیم شما رو با  توجهاتمون به این مسئله به صورت مختصر آشنا کنیم تا با خیال راحت به ما رای بدین!

یکی از دغدغه های اقتصادی که من از بچگی با آن درگیر بودم بحث اتاق بازرگانی بود، همیشه دلم برای بچه های این اتاق می سوخت و حس می کردم فضای آن ها کم است و مطمئنا چندین نفر آدم داخل یه اتاق راحت نیستن شما خودت رو جای اونها بزار، فکر کن اگه با هفت هشت ده تا از خواهر برادرات داخل یه اتاق باشی، اذیت نمی شی؟!پس اولین کاری که من می کنم اینه که یه خونه سه خوابه دوبلکس با آشپزخانه اُپن برای این بچه های زحمت کش می خرم!

اما من شدیدا می خوام از زحمت کشان عرصه کشاورزی حمایت کنم، کلا می خوام تولید میوه و سبزیجات ملی رو رشد بدم، اما چون هدف ما خدمت به همه هست و بعضیا به میوه های از نوع خارجی علاقه دارن پس مجبوریم از چین و آفریقا و آمریکا و ... هم میوه وارد کنیم، وقتی فکر کردیم دیدیم که این طوری خیلی بهترهم هست چون باعث میشه کشاورزان و باغداران ما کیفیت محصولات خودشون رو بالا ببرن تا بتونن با میوه های خارجی رقابتی سالم داشته باشن، اینطوری به نفع خودشون هم هست اگه هم نخواستن بالا نبرن، ما و ملت که ضرری نمی کنیم و میومون رو می خوریم کشاورزا هم هِی میوه هاشون رو دستشون می مونه و ضرر می کنن، به ما چه!

در زمینه صنعت خودرو هم قول می دم هرشش ماه یکبار با تغییر چراغ های عقب و جلوی پراید و مشارکت طراحان ایتالیایی و آلمانی و کره ای و ... یک خودروی ملی، هِی و هِی رونمایی و پرده برداری کنم تا تند و تند خوشحال بشین!

اما مورد خیلی مهم اقتصادی یعنی تورم و نقدینگی، من چون از کودکی به پول نقد علاقه داشتم و از چک و نسیه بدم میومد تا اونجا که می تونم تورم رو مثل الآن بالا می برم تا نقدینگی زیاد بشه و حال همه رو بگیرم، یعنی چی برای هر کاری مردم چک می کشن و قسطی پول میدن؟! اصلا حالا که اینطور شد نه تنها سازمان برنامه و شوراهای اقتصادی رو احیا نمی کنم بلکه هرچی بانک و موسسه اعتباری و غیر اعتباری هم هست تعطیل می کنم، مگه مردم وقتشون رو از سر راه آوردن که سه چهار ساعت در روز برای دادن و گرفتن پول توی صف بانک بایستن، به جای اینکه تو صف بایستن برن کار پیدا کنن و پول دربیارن این طوری دیگه نمی خواد از بانک پول بگیرن و منت بانک هم روی سرشون نیست، تازه نرخ بیکاری هم کم میشه، دیگه راهکار مناسب تر از این برای حل معضل بی کاری؟!

در مورد خط فقرهم یکبار یه آقایی گفتن که خط فقر رو اعلام نمی کنن چون به این اعداد و ارقام اعتقادی ندارن و با اعلام این چیزها فقط به مردم استرس وارد میشه، من هم توی یکی از این روزنامه های معتمد اینا که نامردا فقط می خوان دولت رو تضعیف کنن و تازشم خیلی بی تربیت هستن خوندم خط فقر امسال در تهران به بالای هشت صد هزار تومن می رسه، حدودا یک هفته از شدت استرس و فکر و بدبختی و فلاکت خواب و خوراک نداشتم ، بعد فهمیدم اون آقا حق داشته خوب! من هم تصمیم گرفتم هیچ آمارو ارقامی اعلام نکنم که ملت راحت به زندگیشون برسن!

در زمینه خصوصی سازی هم سعی می کنم بعضی صنایع رو بدم دست بچه های محل که پس فردا نیان بگن طرف رئیس جمهور شد ما رو فراموش کرد، معلم ها و کارگرها و بازنشسته ها هم اصلا نگران نباشن چون این اقشار خیلی برای من عزیز هستن و من علاوه بر اینکه دستشون رو می بوسم، نزدیک انتخابات بعدی حتما حقوقشون رو افزایش می دم که یه وقت از ما دلگیر و ناراحت نشن!

دیگه هم بقیه راهکارهای اقتصادیم رو نمی گم چون دستم درد گرفت اینقدر تایپ کردم، خداحافظ!